غربالگری شنوایی نوزادان

اصوات را با چشمان خود دنبال می‌کند.

به تغییرات در لحن صدای شما پاسخ می‌دهد.

به اسباب‌بازی‌هایی که صدا تولید می‌کنند توجه می‌کند.

به موسیقی توجه می‌کند.

قان‌وقون به شکلی شبیه به گفتار دارد و از اصوات مختلفی استفاده می‌کند، از جمله اصواتی که با p، b و m شروع می‌شوند.

لبخند می‌زند.

هنگام هیجان یا ناراحتی قان‌وقون‌های آهنگین خاصی می‌کند.

هنگام تنهایی یا بازی با والدین اصوات نفس‌آلود غرغرمانند ایجاد می‌کند.

از بازی کردن با والدین لذت می‌برد.

می‌چرخد و در جهت صداها نگاه می‌کند.

وقتی با او صحبت می‌شود گوش می‌کند.

مفهوم کلماتی مانند «لیوان»، «کفش» یا «آبمیوه» را درک می‌کند.

به درخواست‌ها پاسخ می‌دهد («بیا اینجا»).

قان‌وقون با استفاده از اصوات بلند و کوتاه مانند «تاتا، آپ‌آپ، بی‌بی‌بی» دارد.

برای جلب توجه و حفظ آن از قان‌وقون آهنگین استفاده می‌کند.

با استفاده از حرکاتی مانند تکان دادن یا بالا بردن بازوها ارتباط برقرار می‌کند.

صداهای مختلف گفتار را تقلید می‌کند.

یک یا دو کلمه مانند «دادا» یا «ماما» را صداسازی می‌کند.

چند قسمت از بدن را می‌شناسد و با درخواست می‌تواند به آنها اشاره کند.

دستورات ساده را دنبال می‌کند («توپ را قل بده») و سوالات ساده را می‌فهمد («کفشات کجاست؟»).

از قصه‌ها، آهنگ‌ها و اشعار ساده لذت می‌برد.

به تصاویر، در صورت نامگذاری، در کتاب‌ها اشاره می‌کند.

کلمات جدید را به‌طور منظم به دست می‌آورد.

از چند سوال یک یا دو کلمه‌ای استفاده می‌کند («مامان کجاست؟» یا «بگو بای‌بای»).

دو کلمه را کنار هم قرار می‌دهد.

از بسیاری از اصوات همخوان مختلف در ابتدای کلمات استفاده می‌کند.

تقریباً برای همه چیز یک کلمه دارد.

از عبارات دو یا سه کلمه‌ای برای صحبت کردن و درخواست چیزها استفاده می‌کند.

از صداهای k، g، f، t، d و n استفاده می‌کند.

طوری صحبت می‌کند که برای اعضای خانواده و آشنایان قابل درک باشد.

وقتی از آنها بخواهید اشیاء را نام می‌برد یا به آنها توجه جلب می‌کند.

وقتی از اتاق دیگری آنها را صدا می‌کنید به صدای شما پاسخ می‌دهند.

صدای تلویزیون یا رادیو را در همان سطح صوتی که اعضای دیگر خانواده می‌شنوند، توجه شنیداری دارند.

پاسخ سوالات ساده را می‌دهند مانند «کیه؟»، «چی؟»، «کجا؟» و «چرا؟».

در مورد فعالیت‌های مهدکودک، پیش‌دبستانی یا دوستان در خانه حرف می‌زنند.

از جمله‌هایی با چهار کلمه یا بیشتر استفاده می‌کند.

بدون نیاز به تکرار بخش‌ها یا کلمات به‌راحتی صحبت می‌کنند.

به یک داستان کوتاه توجه می‌کند و به سوالات ساده در مورد آن پاسخ می‌دهد.

بیشتر آنچه را که در خانه و مدرسه گفته می‌شود می‌شنود و می‌فهمد.

از جملاتی استفاده می‌کند که جزئیات زیادی را ارائه می‌دهد.

داستان‌هایی را بیان می‌کند که حول موضوع مشخصی است.

به‌راحتی با سایر کودکان و بزرگسالان ارتباط برقرار می‌کند.

اکثر اصوات را به‌جز چند مورد به‌طور صحیح بیان می‌کنند.

از کلمات موزون استفاده می‌کند.

برخی از حروف و اعداد را نام می‌برد.

از دستور زبان بزرگسالان استفاده می‌کند.